چه غمگینم
چو میدانم که هر کس می زند در را
در خاموشی من را
به دستش خنجری داردو
بر لب خنده ای
و نامش دوستی ست
خودش را با هزاران خود برایم ارمغان دارد
چه غمگینم
چو میدانم در این بازار آشفته
عجب ارزان خریدارند انسانها انسان را
موضوعات مرتبط: زندگی بدون عشق
تاريخ : شنبه یکم مرداد ۱۳۹۰ | 19:17 | نویسنده : shabnam |
