نشانیت را گم کردم ...

نـشـــانی ام را می خـواســـتـی ؟

هــمـان مـحـلــه ی قـدیـمی پـائـیـز !

مـنتـظرم هـــنـوز ...

اما زرد

اما خشــڪـ

گاهی به یـاد می آورم تــو را

زیـر پـا ڪه می مـــانـم ...

زیادی خوب که باشی برایشان عادی میشوی،تکراری میشوی!

تاریخ انقضایت زودسرخواهدآمد…

مهرت..وفایت..نجابتت..خوبی ات وظیفه خواهد شد

سکوت که تیک و تاک میکند

 دیگر هیچ سوالی از شب ندارم..

آخ که آدما وقتی که خوابند چه خوبند..

زانو نمی زنم

حتی اگر سقف آسمان کوتاه تر از قامتم باشد…

زلال که باشی دیگران سنگهای کف رودخانه ات را میبینند…

!
برمیدارند و نشانه میروند درست سوی خودت.

اگر میخواهی ب من تکیه کنی

تکیه کن

فقط بدان که من

دیواری ترک خورده ام

تحمل تکیه دارم

اما ضربه را نه..

وقتی مترسک پای تنهایی پرنده نشست

پرنده صدایش را در گلوی زخمی سازش کشت

از ان پس گوشمان را سپردیم به صدای غار غار کلاغ ها.........

                   رنج جدا شدن از آسمان را

                                                          در سبز کردن گیاهان جبران کن!!!!

برای کشتن پروانه

                         اورا له نکن،َبالهایش را بچین!

                                          خاطرات پرواز او را خواهد کشت!!!!

همیشه ماندن دلیلی بر عاشق بودن نیست!

                                خیلی ها میروند تا ثابت کنند

                                                                     عاشقند....

دلمان که میگیرد!

تاوان لحظاتی را می دهیم که دل میبندیم!!!!

دخترک:باران می بارد!!! پسرک:نه!!!ابرها آب دهانشان را روی ما میریزند!!!

آنهایی که حرف بـرای گفتـن کم دارند ....

درد بـرای گـفتن ؛ زیاد دارند ... !!!

می دانی؟

یک وقت هایی باید

رویِ یک تکه کاغذ بنویسی

تعطیل است

و بچسبانی پشتِ شیشه‌یِ افکارت

باید به خودت استراحت بدهی

دراز بکشی

دست هایت را زیر سرت بگذاری

به آسمان خیره شوی

و بی خیال سوت بزنی

در دلت بخندی به تمام افکاری که

پشت شیشه‌یِ ذهنت صف کشیده اند

آن وقت با خودت بگویی:

بگذار منتظر بمانند.

قطارها بيهوده مي پرسند كو؟كو؟چي؟چي؟

آن جا،در انتهاي ريل ها هيچ كس و هيچ چيز در انتظارشان نيست!

اگر سهم من از این همه ستاره

سو سویی غریب است

غمی نیست

همین انتظار رسیدن شب

برایم کافیست...

بـی کـسـی

روز گـاره تنهایی . روزگـار بی وفا . روزگـار نامرد

دنیا

اگه  دنیا دو روز است یک روز با تو یک روز بر علیه تو 

 روزی که با تو ست مغرور نشو   

 روزی که بر علیه توست مایوس نشو 

ولی به نظر من دو روزم نیست خیلی کمتره

 وقتی به دنیا میایم در گوشه ما اذان می گن و وقتی که میمیریم برای ما نماز می خوانن

  پس دنیا فاصله اذان تا نماز خواندنه آدمها بیشتر نیست.

زندگی سه چیز است :

اشکی که خشک میشود

لبخندی که محو میشود

یادی که می ماند ولی فراموش نمیشود.

دوستان بدانید که:

مهم نیست که جدایی چه موقع

و

در کجا به سراغ ما می آید !

مهم این است

که هر موقع و هر کجا آمد!

 ما در آنجا نباشیم.

آیا ؟؟؟                                   

براستی عشق و علاقه به مانند کالا است ؟؟؟

که هر روز :::

شاهد معاوضه آن در کوچه و خیابان هستیم ؟؟؟

امروز برای تو جان می دهد و فردا برای دیگری !!!

گویند:::

با محبت انسان جذب فرد مقابل می شود ؟؟؟

پس !!!

مگر تو به او  محبت نمی کنی؟؟؟

که می رود ؟؟؟

 آیا براستی ؟؟؟

هر روز این قدر محبت در خیابانها ردو بدل میشود؟؟؟

که هر روز بدنبال این گنج فساد هستیم ؟؟؟

کاش با زیاد شدن  عشق و محبت

این دو نیز پاکتر می شدند

پاکتر از برگ گل !!!

براستی که عشق برای پاکان است

نه برای ناپاکان و دلالان عشق و محبت  !!!

اگه می تونستم بروم ، میرفتم!
اگه می تونستم قلبت را بشکنم ، دوایی برای قلب شکسته ی خود میافتم!
اگه می تونستم اشکت را دراورم،اول از همه اشک های خود را پاک می کردم!
نه عزیزم من از تو دلشکسته ترم،بیش از این مرا پریشان نکن.من از تو خسته ترم!
اگه می توانستم بدون تو بمیرم تا به حال صدها بار مردم ولی زنده شدم،به عشق تو بیخیال آن دنیا شدم!
به تو عادت نکرده ام،به عشق خیانت نکرده ام،کاش می تونستم فراموشت کنم،تا امروز خودم یک فراموش شده نباشم.تا امروز اسیر غصه ها نباشم،
دل تنگ و ارزو به دل نباشم،
به امید فردا نباشم،
فردا نیز مثل امروز سخت می گذردو نمی خواهم بیش از این سردرگم باشم.
کاش می توانستم رها شوم از زندان تو،
دوباره بشکن قلبم را که حکم آزادی در دست توست!
کاش می تونستم رها شوم،خاک پاک سرنوشت را ببوسم واز زندان تو آزادشوم.

مي خوام از دوست داشتن بگم

از دوست داشتن تو و خودم بگم

دوست داشتن براي من يه واژه بود

مثل موج تو دريا سرگردون بود

به وقت تنهايي سراغش ميرفتم

وقت خوشي فراموشش مي كردم

تو روزاي ابري

شت پنجره واسي آدم برفي بيچاره

 دل مي سوزندم

چون خودمو مثل اون تو حصار مي ديدم

وقت بهار

دنبالت مي گشتم

دنبال اداي دوست داشتن گلها

زير بارون مي رقصيدم

اما هيچي ازش نمي فهميدم